Τοπίο στην ομίχλη: Greek University Reform
13.06.2009
Τα δεδομένα:
- Το ιστολόγιο Greek University Reform του Θέμη Λαζαρίδη έχει απενεργοποιηθεί, προσωρινά, από τον διαχειριστή του χώρου wordpress.com επειδή κατηγορήθηκε για παραβίαση των όρων χρήσης.
- Η καταγγελία για την παραβίαση των όρων χρήσης έγινε από τον Βασίλη Σωτηρόπουλο υπό την ιδιότητά του ως δικηγόρου ατόμου που θεωρεί πως δυσφημίστηκε από κείμενο στο ιστολόγιο του Θέμη Λαζαρίδη. (Σημειώνεται πως ο Βασίλης Σωτηρόπουλος είναι γνωστός και από το ιστολόγιό του e-lawyer).
- To ζήτημα της δυσφήμισης είναι υπαρκτό και αναγνωρίστηκε από Ελληνικό δικαστήριο, τουλάχιστον στο στάδιο ασφαλιστικών μέτρων.
- Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος ζήτησε από τον Θέμη Λαζαρίδη να διαγραφεί συγκεκριμένη ανάρτηση από το Greek University Reform, ο Θέμης αρνήθηκε,, κι ο Βασίλης προσέφυγε στην wordpress.com επιτυχαίνοντας την προσωρινή αναστολή της λειτουργίας του Greek University Reform.
- Η υπόθεση δυσφήμισης και η απόφαση ασφαλιστικών μέτρων αφορούν την κ. Σοφία Ιορδανίδου, η υποψηφιότητα της οποίας για θέση επίκουρης καθηγήτριας στο ΑΠΘ δημιούργησε έντονη συζήτηση για τα προσόντα της και τις σχέσεις της με την κ. Άννα Παναγιωταρέα, επίσης επίκουρη καθηγήτρια στο ΑΠΘ. Αυτό προκύπτει από ανάγνωση της απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, η οποία αναφέρεται σε χώρο του facebook με την επωνυμία «Η Παναγιωταρέα και η παρέα της». Παρόλο που ο χώρος έχει διαγραφεί από το facebook, διατηρείται αποτύπωμά του από το google (αναζήτηση στο google με τους όρους “η παναγιωταρέα και η παρέα της” επιτρέπει την ανάκτηση του αποταμιευμένου (cached) αποτυπώματος).
- Από τα αποταμιευμένα (cached) αντίγραφα βλέπει κανείς πως οι κατηγορίες σε βάρος της κ. Ιορδανίδου που εμφανίστηκαν στο facebook αναπαράγονται, εν μέρει, και στο Greek University Reform.
Αυτά είναι τα γεγονότα και τα δεδομένα ως τώρα (11:30 μμ ώρα Ελλάδας).
Οι δικές μου σκέψεις.
Δεν πρόκειται για διαμάχη ιστολόγων. Ο Θέμης κι ο Βασίλης είναι μεν διακεκριμένοι ιστολόγοι με σημαντική παρουσία, αλλά η στάση του Βασίλη προέρχεται από την ιδιότητά του ως δικηγόρου (συμπεραίνω) της κ. Ιορδανίδου. Στην περίπτωση αυτή ο δικηγόρος-Σωτηρόπουλος ζήτησε από τον ιστολόγο-Λαζαρίδη να απομακρύνει κείμενο που κρίθηκε αρχικά, από τη δικαιοσύνη, ως προσβλητικό για την προσωπικότητα της κ. Ιορδανίδου.
Ο Θέμης δεν έχει ακόμη μιλήσει δημόσια για το ζήτημα αυτό. Το ιστολόγιο αυτό είναι στη διάθεσή του αν χρειάζεται κάποιο βήμα.
Σας άρεσε; Κάντε κλικ στη μελισσούλα!... 
Μικρή λεπτομέρεια. Η υποψήφια δεν εκλέχθηκε τελικά, προσωπικά πιστεύω ότι η όλη έκθεση στο internet την έκανε hot potato για το τμήμα και είπαν να το αφήσουν για αυτήν τη περίοδο. Όπως παρομοίως δεν εξελίχθηκε και η Παναγιωταρέα από Αναπληρώτρια και όχι Επίκουρος όπως αναφέρετε σε Καθηγήτρια σε εκλεκτορικό που έγινε μετά από αυτό της Σ.Ι. και με ανάλογη κάλυψη στο internet. Από εκεί και πέρα προφανώς η Σ.Ι. θεώρησε ότι ο Petros Petrakis της έκανε χαλάστρα και ξέθαψε το τσεκούρι του πολέμου πηγαίνοντας στα δικαστήρια (βέβαια δεν γνωρίζουμε τη ποσοστό ευθύνης στην αποτυχημένη εκλογή της βάζει η Σ.Ι. στο GURF, οπότε και για αυτό δεν νομίζω κανείς να γνωρίζει αν ήταν παράπλευρη απώλεια ή ένας από τους στόχους των ασφαλιστικών μέτρων). Όσο για το cache υπάρχουν περιπτώσεις στην Αγγλία όπου έχει αφαιρεθεί και αυτό μαζί με την σελίδα, βέβαια στην Αγγλία τα libel laws είναι αυστηρά και μπορεί άνετα να σε χρεωκοπήσουν.
Βέβαια παρόμοια γεγονότα με την υπόθεση της Σ.Ι. συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες.
http://en.wikipedia.org/wiki/Ruth_Padel
http://www.guardian.co.uk/books/2009/may/27/ruth-padel-smear-email
ΝΤΡΟΠΗ!
Διαβάστε στο Buzz και ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ
http://buzz.reality-tape.com/story.php?title=%CE%9F-Vasilis-Sotiropoulos-%CE%9D%CE%B1-%CF%84%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CE%B8%CE%B1%CE%AF%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%8C%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%BF%CF%82-%CE%BC%CE%BF%CF%85-%CE%B2%CE%B3%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CE%B9-%CE%B3%CE%BB%CF%8E%CF%83%CF%83%CE%B1
Προς γνώση και συμμόρφωση
Η WORDPRESS κατεβάζει ιστολόγιο μετά από καταγγελία ιστολόγου δικηγόρου και ο δικηγόρος ιστολόγος προειδοποιεί: Να τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα.
Αναρωτιέμαι:
Με δεδομένη πρόσφατη απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου που επιτρέπει τη χρήση του όρου “καραγκιόζης” σε ιστολόγιο, κρίνοντάς τον ως “επιτρεπτή αξιολογική κρίση” και όχι “εξύβριση”, αν κάποιος αναρτήσει σε κάποιο ιστολόγιο ότι εν προκειμένω ο e-laywer είναι ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ, διότι
(α) στριμώχτηκε άγρια στο Greek University Reform Forum με απολύτως συγκεκριμένες και βάσιμες τοποθετήσεις σχετικά με τις ευθύνες του στη δημόσια διαπόμπευση της πελάτισσάς του με ενδεχόμενη επιδίωξη προσωπικού οφέλους (δημοσιεύσεις;)
(β) ουδέποτε απάντησε επί της ουσίας αλλά παρέθεσε διάφορους επουσιώδεις νομικίστικους ελιγμούς για την τάδε ή τη δείνα απόφαση, αποφεύγοντας επιμελώς την ουσία του ζητήματος με αξιοθαύμαστο στρουθοκαμηλισμό
(γ) τελικά, μη αντέχοντας την προφανή δημόσια κατακραυγή και ασυνήθιστος στη συζήτηση επί της ουσίας που λαμβάνει χώρα εκτός των νομικών κύκλων προέβη σε πρωτοφανή όσο και παιδαριώδη κίνηση καταγγελίας φόρουμ ανταλλαγής απόψεων πανεπιστημιακών με στόχο τη φίμωση των επικριτών του, όπως στο δημοτικό που όποιος έτρωγε τη μπούφλα έτρεχε στη δασκάλα,
αναρωτιέμαι, λέω,
ΑΝ κάποιος αναρτήσει κάτι τέτοιο, είναι καλυμμένος από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ή κινδυνεύει να φάει καμία καταγγελία από τον e-lawyer; Ή μήπως κινδυνεύει ο διαχειριστής του ιστολογίου σε τέτοια περίπτωση; Καλή η ελευθερία του λόγου αλλά μόνο όποτε μας βολεύει κύριε e-lawyer; Κάποιος γνωστός μου από τα παλιά θα έλεγε στην περίπτωση αυτή “KLATS-PRAF”.
Κρίμα γιατί μέχρι τώρα παρακολουθούσα με ενδιαφέρον το ιστολόγιό σας και είχα την εντύπωση ότι είστε αξιόλογος. Ευχαριστώ που με απαλλάξατε από το βάρος της αυταπάτης μου. Λυπάμαι για την ανωνυμία αλλά η κακοκήθεια της πράξης σας με υποχρεώνει να λάβω στοιχειώδη μέτρα αυτοπροστασίας. Ελπίζω να εισπράξετε το κράξιμο που σας αρμόζει, εδώ και σε πολλά άλλα ιστολόγια.
@Απορών:
Άσχετα με το τι λέει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, χαρακτηρισμοί όπως «καραγκιόζης» κτλ θεωρούντα ad hominem και δεν έχουν χώρο στο ιστολόγιο αυτό.
Το πρόβλημα είναι περίπλοκο.
Υπάρχει κάποιος άνθρωπος (το συμπέρασμά μου είναι πως πρόκειται για την κ. Ιορδανίδου) που έχει διασυρθεί. Δικαιώθηκε, σε επίπεδο ασφαλιστικών μέτρων, κι είχε κάθε δικαίωμα να ζητήσει μέσω του δικηγόρου της την εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Αν η απόφαση, τώρα, αφορούσε και τα δημοσιεύματα του GUR αυτό είναι κάτι που συζητιέται. Ο δικηγόρος της, ως όφειλε πάντως, προσπάθησε να εκτελέσει την εντολή της κ. Ιορδανίδου.
Από την άλλη υπάρχει ένας άλλος άνθρωπος, ο Θέμης Λαζαρίδης, ο οποίος εδώ και χρόνια έχει κάνει μια μοναδική προσπάθεια μεταρρύθμισης των Ελληνικών πανεπιστημίων, έχει δώσει βήμα και φωνή και δεκάδες Έλληνες πανεπιστημιακούς, κι έχει εκθέσει το απόστημα του νεποτισμού και της αναξιοκρατίας των Ελληνικών ΑΕΙ.
Η κίνηση του δικηγόρου της κ. Ιορδανίδου ήταν ατυχέστατη. Κι αυτό διότι ακόμη και με το GUR κλειστό, τα κείμενα υπάρχουν αποταμιευμένα στο Google. Δηλαδή ο δικηγόρος της κ. Ιορδανίδου επιδεικνύει μια επιπόλαιη, επιφανειακή θα έλεγα, αντίληψη της πραγματικότητας του διαδικτύου.
Από την άλλη, η άρνηση του Θέμη να κατεβάσει το επίμαχο δημοσίευμα, είχε ως θύμα το GUR. Θα μπορούσε ο Θέμης να απομακρύνει το κείμενο, να το αντικαταστήσει με γεγονότα και δεδομένα (πχ την απόφαση του Πρωτοδικείου, πληροφορίες για την πρόσβαση της αποταμιευμένης στο google σελίδας του facebook, κτλ) και να αφήσει τον αναγνώστη να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Η αναστολή λειτουργίας ενός τόσο σημαντικού ιστολογίου — ένα από τα σημαντικότερα στον Ελληνικό χώρο — είναι απώλεια για κάθε προβληματισμένο και σκεπτόμενο πολίτη. Διότι σε τελική ανάλυση καταργεί ένα βήμα ανελέητης κριτικής των κακώς κειμένων στα Ελληνικά ΑΕΙ, δίχως τελικά να προστατεύει την αξιοπρέπεια της κ. Ιορδανίδου.
Δυο – τρία χρόνια πριν, είχα πει στον Λεωνίδα (αφεντικό του παρόντος ιστολογίου) ότι στο internet και στα blogs θα βρεις όλες τις ανθρώπινες αρετές αλλά και όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες και δυσλειτουργίες (χρησιμοποιώ όσο πιο ήπιους χαρακτηρισμούς γίνεται) ακριβώς στο ίδιο ποσοστό και στην ίδια μορφή που θα τις βρεις οπουδήποτε αλλού, πχ. στο γήπεδο ή στο καφενείο του χωριού. Είχε συμφωνήσει μαζί μου, αλλά όχι εντελώς. Από τότε έγιναν πολλά, με αποκορύφωμα αυτό.
Ο Θέμης έδειξε την ακεραιότητα που περίμενα από αυτόν έχοντας παρακολουθήσει τον δημόσιο λόγο του τα τελευταία χρόνια.
Όσο για τον νεαρό δικηγόρο, η προσπάθειά του να προβληθεί ως νομικός μάλλον δεν είχε επιτυχία στη συζήτηση για το facebook, και θα συμφωνήσω ότι έδειξε αδυναμία να συμμετέχει ισότιμα σε μία δημόσια συζήτηση όπου συμμετέχουν άνθρωποι με κοινωνικές ανησυχίες και υψηλό πνευματικό και νοητικό επίπεδο. Αντιληπτή λοιπόν η οργή του, άλλωστε δείχνει να είναι μία περίπτωση life style δικηγόρου που θα μας διασκεδάσει στο μέλλον στα τηλεοπτικά παράθυρα και στα άλλα ηλεκτρονικά μέσα. Το ότι εξέθεσε την εντολέα του διανέμοντας παγκοσμίως(!) τις λεπτομέρειες της δίκης και το όνομά της μάλλον θα συζητείται για αρκετό καιρό στους δικηγορικούς κύκλους.
Είμαι βέβαιος ότι η ελληνική blogόσφαιρα θα δείξει το ενδιαφέρον που χρειάζεται η περίσταση.
Πάντως όποιος γράφει αυτό http://twitter.com/Sotiropoulos/status/2153278289 στο Twitter ασχέτως αν έχει δίκιο ή άδικο
σίγουρα αποκαλύπτει ένα μεγάλο κομμάτι από τα πραγματικά του κίνητρα…
Δεν καταλαβαινω νομικη ορολογια, σκεφτομαι μονο οτι αμα ερθει και μου ζητησει καποιος να κατεβασω ενα κειμενο που αναδημοσιεψα, για το οποιο γραφω ρητα ότι δεν ξερω κατα πόσο ειναι αληθινο, θα γινω έξαλλη. Αυτά.
Που σημαίνει ότι συμμερίζομαι απολύτως τη θέση του Θέμη Λαζαρίδη και αποκλείεται να του υποδείξω τι θα γράψει στο μπλογκ του ή τι “θα έπρεπε” να κάνει. Το επίμαχο ποστ εξακολουθεί να υπάρχει στη πρωτότυπη ανάρτηση στο μπλογκ ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, καθώς και στην αναπαραγωγή του στο PRESS-GR. Επίσης, η σχετική με το συνέδριο/παρωδία του ΑΝemos, δεν έχει θιγεί.
–>> οπότε, συμπεραίνω ότι ενόχλησαν τα σχόλια που υπάρχουν στο επίμαχο ποστ, τα οποία ανεβάζω οσονούπω!
–>> προτείνω -ως μαζική κίνηση αντίστασης- την ίδια ενέργεια (ανέβασμα σχολίων) από όποιον ενδιαφέρεται για τη διατήρηση της ανεξαρτησίας μας.
–>> η αποθηκευμένη διεύθυνση του επίμαχου ποστ είναι αυτή: http://209.85.129.132/search?q=cache:y3yRKb77cRAJ:greekuniversityreform.wordpress.com/2008/10/28/iordanidou/+%CE%A0%CE%AD%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%82+%CE%A0%CE%B5%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82+Greek+University+Reform+Forum&cd=2&hl=el&ct=clnk&gl=gr
–>> το ποστ του ΑΝεμου: http://naftilos.blogspot.com/2008/10/blog_21.html
–>> έχω την αίσθηση ότι ο νεαρός δικηγόρος θαμπώθηκε από το “μεγαλείο” του/της πελάτη/ισσας και δεν μπόρεσε να τον/την πείσει για το ανέφικτο της απαίτησής του/της να κατέβει το ποστ απο το μπλογκ του Θ.Λ.
–>> Τελικά, το ζητούμενο είναι να μείνουν μονάχα τα ποντίκια στα υπόγεια της ελληνικής μπλογκόσφαιρας;
(ρητορικό το ερώτημα)
Εκείνο που θα πείραζε τον φέρελπι αστέρα της δικηγορίας ακόμα περισσότερο θα ήταν μάλλον η αναδημοσίευση των σχολίων του θέματος “Facebook & Προαγωγές ΔΕΠ” για το πως εξέθεσε την πελάτισσά του.
Θα είδες το νεο μπλογκ συμπαραστασης από το sfrang–>> Εκλογή ΔΕΠ στο ΑΠΘ…
Τα ασφαλιστικά μέτρα διατάσσονται κατά του προσβάλλοντος και το συγκεκριμένο blog δεν ήταν ο προσβάλλων.
Από κει και πέρα η γνώμη μου για τον e-lawyer δεν είναι και η καλύτερη, όπως τον έχω κόψει από το blog του. Έχω αφήσει μερικά σχόλια παλιά κι έκτοτε δεν ξαναπάτησα. Η ποιότητα και η αλλαζονία του ανθρώπου απλά δε μου ταιριάζει.
Τώρα η WP άκουσε για απόφαση κλπ και έκλεισε προληπτικά το blog. Σαφώς ο e-lawyer που ασχολείται με αυτά, έχει διαβάσει τους όρους χρήσης και τους είπε ότι έπρεπε να τους πει και συνέφερε την πελάτισσά του.
Τώρα αν ο ΘΛ βγει και ζητήσει μια αποζημίωση και από την πελάτισσα του e-lawyer και από την WP θα έχει άδικο?
Δυσφήμιση υφίσταται όταν το γεγονός είναι ψευδές η δε μπορεί να αποδειχτεί η αλήθειά του. Αν πρόκειται για ανάρτηση εγγράφων που δεν είναι πλαστά τότε ορθά αναρτήθηκαν. Θα μου πείτε προσωπικά δεδομένα. Τότε μπαίνουμε σε μια συζήτηση μέχρι που μπορεί να φτάσουν αυτά. Δηλ. μπορεί η κοινή γνώμη να ενημερώνεται για τα προσόντα των υποψηφίων καθηγητών? Κατά τη γνώμη μου ναι καθώς και για τους λόγους που εκλέχθηκαν ή δεν εκλέχθηκαν.
[...] θέλει να μάθει την ιστορία, μπορεί να διαβάσει πρώτα το post του Λεωνίδα. Πριν προχωρήσω, θέλω να διευκρινίσω ότι θεωρούσα το [...]
Γνωρίζει κανείς ποιοι όροι αποδέχθηκε το wordpress ότι ενδεχομένως παραβιάστηκαν και με ποιο σκεπτικό υποστηρίχθηκε αυτό από τον κ. Σωτηρόπουλο; Αντί για τον άκομψο πανηγυρισμό για “όσους του βγάζουν γλώσσα”, θα περίμενε κανείς μια συγκεκριμένη νομική βάση από τον συγκεκριμένο, όπως συνηθίζει να αναρτά στο ιστολόγιό του. Εφόσον υπήρχε χρόνος σαββατιάτικα για καταγγελίες και αναρτήσεις υπήρχε και χρόνος για πλήρη αιτιολόγηση, έστω και με “life-style” όρους ή σκοπιμότητες (όπως αλλού αναφέρθηκε ή υπονοήθηκε). Γιατί δεν δημοσιοποιήθηκε η επιστολή προς το wordpress; Έχω την εντύπωση ότι τα όποια ασφαλιστικά μέτρα τυχόντος δικαστηρίου κάπου στον κόσμο για κάποιο άλλο μέσο δεν αφορούν το wordpress.
Στην επίμαχη ανάρτηση στο GURF υπήρχαν, εάν θυμάμαι καλά, κάποια συγκεκριμένα στοιχεία, ονόματα κλπ., καθώς και ελεύθερη συμμετοχή-απάντηση επί (ορισμένων) ισχυρισμών από την θιγόμενη. Παρότι με βρίσκει απολύτως αντίθετο το ύφος της αρχικής “καταγγελίας” καθώς και η έλλειψη στοιχείων για κάποιους από τους ισχυρισμούς, επιτρέποντας την ερμηνεία της κακοήθειας ως λόγο για τη διατύπωσή τους, δε βλέπω κάτι γενικότερα επιλήψιμο στην περαιτέρω συζήτηση επί της ουσίας. Προφανώς κάποιες διαδικτυακές συζητήσεις γίνονται με καφενειακούς όρους, χαρακτηρισμούς κλπ, και αυτό είναι καλά γνωστό και συνήθως ανεκτό, σωστά κατά τη γνώμη μου. Εάν δηλαδή κάποιος αναρτήσει εδώ μια άποψη ότι “ο Πρωτόπαπας είναι κάφρος και οι επιστημονικές του εργασίες για τα μπάζα” θα πρέπει εγώ να ζητήσω από το διαχειριστή να το αφαιρέσει, και αν δεν το κάνει να επιδιώξω το κλείσιμο του ιστολογίου; Αστεία πράγματα.
Θανάση στο blog αυτο δεν χωρουν ad hominem επιθέσεις. Αν λοιπόν κάποιος γράψει πως ο τάδε «είναι κάφρος και οι επιστημονικές του εργασίες για τα μπάζα», το σχόλιο θα διαγραφτεί. (Ίσως το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να αναγνωρίσει τον χαρακτηρισμό «κάφρος» ως αξιολογική κρίση αλλά προς το παρόν διατηρώ τον έλεγχο για την ποιότητα της συζήτησης εδώ).
Επί της ουσίας:
διαβάζοντας την απόφαση του πρωτοδικείου (δες νεότερο post εδώ) δεν αντιλαμβάνομαι πώς το ιστολόγιο του Θέμη παραβίασε τη διάταξη του δικαστηρίου.
Για τη wordpress.com εικάζω μόνο πως ο Βασίλης Σωτηρόπουλος ισχυρίστηκε παραβίαση των όρων περί libelous/defamatory περιεχομένου.
τα σχολια ενοχλησαν Λεωνιδα, οχι η αναπαραγωγη του ποστ, που βρισκεται ανεβασμενο και σε άαλλους τοπους.
Μολις πριν λιγο κατεβασε ο sfrang το δικο του. ΜΠΟΧΑ λεμε.
Θα υποκυψουμε στον εκβιασμο; Το θεμα δεν ειναι η ουσια του διορισμου της εν λογω, αλλα η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να ανεβαζουμε στοιχεια στα μπλογκς μας. Δεν ειμαστε δημοσιογραφοι για να ελεγχουμε πηγες, κλπ, η αλήθεια αποδεικνυεται απο τη συζητηση και τη ζυμωση αποψεων. Κάνω λάθος;
Αγαπητέ Λεωνίδα, το ζήτημα για μένα δεν είναι εάν εσύ, με τα δικά σου προσωπικά κριτήρια ποιότητας της συζήτησης, διαγράψεις ή όχι κάτι που θεωρείς ad hominem. Ως διαχειριστής μπορείς να κάνεις ό,τι νομίζεις για να διατηρήσεις τον έλεγχο του χαρακτήρα του ιστολογίου σου. Το ζήτημα που με απασχολεί στη συγκεκριμένη υποθετική περίπτωση είναι ποια θα έπρεπε να είναι η δική μου αντίδραση, ως “θιγμένου”. Μπορεί κάπου αλλού ο διαχειριστής να μην έχει τις δικές σου ευαισθησίες (ή να μην υπάρχει διαχειριστής) και τα πράγματα να είναι στην ουσία ανεξέλεγκτα. Σημαίνει αυτό ότι οφείλω (ή νομιμοποιούμαι) να επιδιώξω τη διακοπή της λειτουργίας του μέσου; Κατά τη γνώμη μου, όχι. Μπορώ να το αγνοήσω, μπορώ εάν επιθυμώ να αναρτήσω τις απόψεις μου για να καταρρίψω τυχόν ανακριβείς ισχυρισμούς, μπορώ να βρίσω των υβριστή μου πέφτοντας στο επίπεδό του. Μπορώ να αδιαφορήσω, να κλάψω, να γελάσω, ή να πιω ξυδάκι και να το ξεπεράσω. Δεν μπορώ όμως να υποχρεώσω κανέναν να βγάλει το σκασμό. Αυτό σημαίνει ελευθερία του λόγου. Και, κατά τη γνώμη μου, η ελευθερία του λόγου είναι σημαντική όχι ως αυταξία αλλά διότι όταν δεν υπάρχει δεν μπορώ να γνωρίζω ποιες απόψεις εμποδίζονται και ποιες όχι. Παρότι σκοπός της ελευθερίας δεν είναι να καλλιεργηθεί η ασυδοσία, ορισμένες μη βλαβερές πρακτικές είναι απαραίτητο να γίνονται ανεκτές, για χάρη της διαφάνειας, προκειμένου να προστατεύεται το ευρύτερο αγαθό της ελεύθερης έκφρασης, το οποίο ποτέ δεν ξέρει κανείς πότε θα το χρειαστεί. Ας το υπερασπιστούμε λοιπόν αυτό το αγαθό, ακόμα κι αν δεν το έχουμε σήμερα ανάγκη, διότι αν ο κάθε δικηγόρος μπορεί να επιβάλλει επιλεκτικά το σκασμό όσων ο ίδιος με δικά του κριτήρια δεν εγκρίνει, τότε κάποια στιγμή δεν θα μαθαίνουμε τίποτα για όσους δεν εγκρίνουν εκείνοι που ελέγχουν τα μέσα και τις διαδικασίες. Και αλίμονό μας αν πέσουμε στη δυσμένειά τους, δεν θα το μάθει κανείς.
Oντως απενεργοποιηθηκε προσωρινά το blog ή μήπως είναι πιο μόνιμη η κατάσταση; Κριμα πάντως. Ο Δικηγόρος Σωτηρόπουλος δεν μου φαίνεται καί πολύ σώας τας φρένας. Μάλλον είναι η περίπτωση του ιντερνετικού Aλέξη Κούγια… Ειδικά το γυαλί που φοράει τον κατατάσσει στην κατηγορία
“βλήμα”. Ελπίζω να μην του περάσει.
Όσον αφορά την cache του Google: όταν μια σελίδα εξαφανιστεί, το Google περιμένει λίγες μέρες μήπως αυτή επανέλθει και μετά τη διαγράφει οριστικά.
Δεν κρατάει ποτέ cached περιεχόμενο που δεν αντιστοιχεί σε live σελίδες.
Τα ιστολόγια σε wordpress, blogger κτλ δεν είναι δικά μας – τα κείμενα μας είναι “δικά μας” αλλά ούτε κατά διάνοια τα ίδια τα ιστολόγια.
Επειδή έχω ενδιαφερθεί για την πολιτική της wordpress.com περί libelous content όσο αφορά τον εαυτό μου και έχω επικοινωνήσει μαζί τους, η παρούσα αντίδραση αποτελεί μια αξιοπρόσεκτη αλλαγή πολιτικής αφού η Automaticc δεν υπόκειται στους ελληνικούς νόμους. Επίσης, τουλάχιστον προφορικά, η Automaticc έχει δηλώσει οτι δεν σκοπεύει να συνεργάζεται με τις δικαστικές αρχές, ενώ η Google ναι.
@Θανάσης Πρωτόπαπας
Αμά ανέβασα ως Δημήτρης Δημητράκης μια σελίδα στο facebook όπου παρέθετα τα προσωπικά σας δεδομένα μαζί με κατηγορίες για την ακαδημαϊκή σας υπόσταση καθώς και την κατηγορία ότι φιλοξενείτε στον προσωπικό σας server στο ΙΕΛ υλικό παιδικής πορνογραφίας το οποίο πουλάτε για προσωπικό σας πλουτισμό θα μου κάνατε μύνηση και θα ζητάγατε να πέσει η ιστοσελίδα μαζί με τις αναδημοσιεύσεις ή θα πίνατε ξιδάκι;
@Servitoros
Μάλλον θα σας αγνοούσα.
Έχω πολλά σοβαρότερα πράγματα να κάνω από το να ασχολούμαι με τις ανοησίες που μπορεί ο καθένας ανά πάσα στιγμή να ανεβάσει στο facebook ή οπουδήποτε αλλού.
Όσο για την ακαδημαϊκή μου υπόσταση, θεωρώ ότι πρέπει να είναι δημόσια ελέγξιμη οποτεδήποτε και από οποιονδήποτε, γι’ αυτό και το βιογραφικό μου είναι άμεσα διαθέσιμο και εύκολα προσβάσιμο από όποιον αναρωτηθεί μήπως τυχόν αληθεύουν οι υποθετικοί ισχυρισμοί που αναφέρετε.
Εσείς δηλαδή, αν αναρτήσω κάπου ότι είστε ελέφαντας, θα μου κάνετε μήνυση;
Αν σε έκλειναν όμως σε κλουβί για ελέφαντα;
Συμφωνώ με το Θανάση Πρωτόπαπα.
Από την άλλη, συζητάμε χωρίς να έχουμε γνώση των πραγματικών ισχυρισμών του e-lawyer και των δεδομένων βάση των οποίων αποφάσισε (περίεργα γρήγορα) το wordpress. Συγκεκριμένα, δεν ξέρουμε ποιοί όροι θεωρεί το wordpress οτι παραβιάστηκαν, ούτε ποιό(α) είναι το κείμενο(α) που τους παραβίασε.
Η πιθανολογούμενη δικαστική απόφαση που αφορά την κ. Ιορδανίδου αν κατάλαβα καλά πρώτον δεν είναι καταδίκη κανενός (τα ασφαλιστικά μέτρα ΔΕΝ είναι καταδίκη αλλά προσωρινή θεραπεία), και δεύτερον, ξανά αν κατάλαβα, δεν μιλά για δυσφήμιση αλλά για παράνομη διάδοση προσωπικών δεδομένων. Mε βάση αυτό, ο όρος του wordpress που ενδεχομένως να έχει εφαρμογή δεν είναι ο περί libel αλλά ο περί ιδιωτικότας: “the Content [...] does not violate the privacy or publicity rights of any third party”. To πως ερμηνεύει το wordpress το libel ελπίζω είναι συμβατό με την ερμηνεία στις ΗΠΑ — άλλωστε στο συγκεκριμένο αυλάκι έχει κυλήσει πολύ νερό. Το πως ερμηνεύει το ‘privacy rights’ έχει ενδεχομένως μεγαλύτερη αβεβαιότητα, και νομίζω είναι υποχρέωση του wordpress να το διευκρινήσει.
Περιέργως, χωρίς να ξέρουν περί τίνος πρόκειται, και με μόνο σίγουρο δεδομένο το κλείσιμο ενός πολύ ζωντανού και εν γένει πολιτισμένου blog, κάποιοι (λίγοι, έστω) bloggers όπως πχ ο vrypan, αποφαίνονται ότι καλά έπραξε ο e-lawyer. Να θυμίσω την αντίδραση του vrypan όταν του ζητήθηκε να αφαιρέσει από τον INDEX του!! ένα ιστολόγιο;
@e-lawyer: αφήστε τις γελοιότητες. Η αναφορά σε κλουβί υπονοεί φυσική βία. Αρκετά έχετε εκτεθεί.
Ωραίο δικαστήριο στήσατε, χαχα! Αφού δεν έχετε στοιχεία και δεν ξέρετε για ποια υπόθεση πρόκειται, γιατί ασχολείστε?
Εγώ νομίζω πολύ απλά ότι μια υπηρεσία σαν το wordpress παίρνει μια ηλεκτρονική επιστολή από ένα δικηγόρο με στοιχεία αναφερόμενα σε κάποια δεδικασμένη υπόθεση από δικαστήριο μιας χώρας (ναι έστω και της Ελλάδας της … Siemens) και ενεργεί με τη λογική ότι είναι πολύ πιο ασφαλές στατιστικά να αναστείλει ένα από τα εκατομμύρια free blogs που φιλοξενεί παρά να παίζει με την πιθανότητα κάποιας μήνυσης εναντίον του. Το πώς θα επανενεργοποιήσει το GUR δεν έχω ιδέα.
Θα μου έκανε εντύπωση δε αν το wordpress ξοδέψει έστω και τα ελάχιστα για να ψάξει να βγάλει άκρη για διευθέτηση υπόθεσης για μια δωρεάν υπηρεσία που προσφέρει. Ίσως να είναι 100% στα χέρια αυτού που κατέθεσε το παράπονο για την τελική διευθέτηση του θέματος.
Σε ανάλογη περίπτωση δεν ξέρω τι συνέβη με το original ιστολόγιο του Doctor που “έκλεισε” η Google αλλά ο ίδιος προτίμησε να ανοίξει καινούριο εδώ και καιρό παρά να ασχολείται.
Για το Θέμη -και για τον καθένα με παρόμοιες ανάγκες-, που ελπίζω να έχει αρχείο του ιστολογίου του, καλύτερη λύση πιθανόν θα ήταν κανένα paid hosted service σε ανάλογο πάροχο ή και στην Wordpress για καλύτερη ανταπόκριση της υπηρεσίας σε ανάλογες περιπτώσεις.
Μερικοί εδώ δεν μπορούν να καταλάβουν μερικά αυτονόητα πραγματάκια. Τι σημαίνει “Δεν είμαστε δημοσιογράφοι για να ελέγχουμε πηγές, κλπ”. Αν δεν μπορείς να επαληθεύσεις μην το αναπαράγεις. Είναι πολύ απλό.Κατά την λογική αυτή μπορεί ο κάθε ένας να ανοίγει το στόμα του και να αμολάει ότι του έχει πασάρει κάποιος άλλος και στο τέλος να δηλώνει ότι δεν φέρει ευθύνη.
Το επιχείρημα του άρθρου είναι ότι η λογοκρισία ασκήθηκε με βάση τους κανόνες. Να αισθάνομαι ασφαλής και ήσυχος. Όταν η λογοκρισία ασκείται με βάση τους κανόνες είναι καλή λογοκρισία, ενώ όταν δεν ασκείται με βάση τους νόμους και τους κανόνες είναι κακή λογοκρισία. Βέβαια, η λογοκρισία στο 99% των περιπτώσεων ασκείται με βάση τους νόμους, οπότε πρέπει να αισθανόμαστς όμορφα όταν μας λογοκρίνουν τίμια και ωραία.
@Θανάσης Πρωτόπαπας
Ελέφαντας όχι αλλά άμα με λεγάτε παιδεραστή, απατεώνα κτλ. ναι. Εφόσον δεν έχετε πρόβλημα λοιπόν θα χρειαστώ τα εξής από εσάς για την δημιουργία του πειράματος, το απολυτήριο λυκείου σας με αναλυτική βαθμολογία, μερικές συστατικές επιστολές από άτομα που δεν σας έχουν σε εκτίμηση, αρνητικά reviews για referred papers σας, μερικές φωτογραφίες σας με παιδιά, μερικές φωτογραφίες σας που δεν είναι ιδαιτέρα κολακευτικές καθώς και ότι άλλο υλικό πιστεύεται ότι θα είναι χρήσιμο για να σας συκοφαντήσω.
e-lawyer γνωρίζουμε πως πρόκειται για την υπόθεση της κ. Ιορδανίδου. Η απόφαση του δικαστηρίου αναφέρει την εργασία της αιτούσας, με τίτλο «Greek Media and the [R]olitics of Globalization». Υποθέτωντας πως εννοεί «politics», μια αναζήτηση στο google καταλήγει σε εργασία που παρουσίασε η κ. Σοφία Ιορδανίδου. Ο τίτλος της εργασίας είναι Greek Mass Media and the Politics of Globalization. Η εργασία παρουσιάστηκε το Νοέμβριο του 2003, στο Harvard, στο πλαίσιο του προγράμματος Κόκκαλη.
Ίσως να είναι σύμπτωση, αλλά η επαλληλία τόσων πολλών συμπτώσεων αναφορικά με την κ. Ιορδανίδου, μάλλον δεν είναι τυχαία.
Επαναλαμβάνω οτι η Automaticc, η εταιρία της Wordpress.com, υπόκειται μόνο στα δικαστήρια της Καλιφόρνια και γνώριζα, (πλεον χρησιμοποιώ τον αόριστο χρόνο), οτι είχε κατηγορηματικά δηλώσει οτι ποτέ δεν θα καταργούσε κάποιο ιστολόγιο της over a libel dispute.
Από εκεί και πέρα μπορεί να θεωρώ την ενέργεια αντιπαραγωγική αλλά οφείλω να επισημάνω οτι ο καθένας έχει την ευθύνη των λόγων του – εύλογο είναι ο καθένας από εμάς να προτείνει κάποιο τρόπο αντίδρασης σε αυτόν που θίγεται, αν θεωρεί οτι ο e-lawyer έσφαλλε. Δεν εννοώ κάποια νομική μέθοδο αλλά ειλικρινά όσο “λάθος” είναι η κατάργηση ενός ιστολογίου, άλλο τόσο λάθος είναι η ανάρτηση δεδομένων που κακώς ή καλώς έχουν κριθεί οτι δεν οφείλουν να είναι δημόσια.
@Servitoros
Κάντε και κάτι μόνος σας, όλα έτοιμα στο πιάτο τα θέλετε!
Πάντως το απολυτήριο λυκείου μου το ανταλλάσσω με πρόσφατη φωτογραφία σας, αρκεί να φαίνεται καλά η προβοσκίδα.
@Θανάσης Πρωτόπαπας
Υπεκφεύγετε ακριβώς γιατί καταλαβαίνετε πόσο ζημιογόνα θα ήταν μια τέτοια υπόθεση. Πάνω να κάνω αίτηση πρόσληψης στο Τσίρκο της Μόσχας.
@Θανάσης Πρωτόπαπας
Εμείς στο χωριό μας αυτό το λέμε: καθαρός ουρανός, αστραπές δεν φοβάτε! Έλα όμως που πολλοί, μα πάρα πολλοί «ουρανοί» στην πατρίδα μας είναι γεμάτοι σύννεφα… Άλλωστε η όλη ιστορία αυτό ακριβώς δείχνει!
@Τα δεδομένα + σκέψεις λ:ηρ
Αν θυμούμαι καλά ο κ. Σωτηρόπουλος όντως ζήτησε απο τον κ. Λαζαρίδη να διαγραφεί συγκεκριμένη ανάρτηση από το Greek University Reform, και ο κ. Λαζαρίδης αρνήθηκε. Η περίφημη δικαστική απόφαση που επικαλείται ο κ. Σωτηρόπουλος, πουθενά δεν αναφέρεται σε συκοφαντική δυσφήμιση της πελάτισάς του. Η πελάτισά του την ισχυρίζεται και το δικαστήριο πουθενά δε κάνει αποδεκτό τον ισχυρισμό της. Αν και όχι νομικός, δε νομίζω ότι η απόφαση επιδέχεται άλλης ανάγνωσης και επομένως ο κ. Λαζαρίδης δεν είχε ιδιαίτερο λόγο να κάνει τη χάρη στον κ. Σωτηρόπουλο.
Νομίζω ότι περισσότερο τον ενόχλησαν χαρακτηρισμοί που έγιναν για το πρόσωπό του και το αίτημά του έγινε για να αποφύγει ενδεχόμενα προβλήματα απο τη δημοσίευση στοιχείων που έκαναν τη πιθανολόγηση του ονόματος της πελάτισάς του εφικτή για τους αναγνώστες του GURF.
Δεν ξέρω αν αυτό βοήθησε την αδιαμφισβήτητη σοβαρότητά του.
Ο Θέμης Λαζαρίδης είναι ένας άνθρωπος που προσέφερε στην ελληνική κοινωνία. Θα ήταν αναίσχυντο αυτή η προσφορά του να ξεχαστεί επειδή κάποιος νεαρός δικηγόρος τριγυρνάει στα ιστολόγια διαπληκτιζόμενος και αγορεύων.
Η ιστορία γίνεται ακόμα πιο τραγελαφική από τη στιγμή που τα σχόλια προς τον κ.Βασίλειο Σωτηρόπουλο ακριβώς πριν προβεί στο κλείσιμο του GURF αμφισβητούσαν βάσιμα τους χειρισμούς του στο θέμα της προστασίας της πελάτισσάς του, με αφορμή την “ανωνυμοποίηση” της περιβόητης απόφασης.
Πιστεύω ότι η υπόθεση αυτή θα φτάσει γρήγορα εκτός των ορίων της ελληνικής κοινωνίας, δεδομένου και ότι το δικαστήριο έλαβε μία απόφαση πιθανολογώντας για το τι συνέβη, χωρίς δηλαδή τη βεβαιότητα της ενοχής του κατηγορουμένου, κάτι που σίγουρα θα κινήσει το νομικό και όχι μόνο ενδιαφέρον διεθνώς. Πιστεύω ότι και το Electronic Frontier Foundation θα δείξει ενδιαφέρον για το θέμα. Δεν ξέρω κατά πόσον οποιοσδήποτε νομικός θα ήθελε το όνομά του να συνδεθεί με μία τέτοια ιστορία, αλλά ο καθένας παίρνει τις αποφάσεις του όταν αποφασίζει να εκτεθεί δημόσια.
@ 28-Nauarxos,
Οποιος δεν έχει πρόσβαση σε πηγές ώστε να διασταυρώνει δεν πρέπει να βγάζει κιχ. Σωστά. Δεν μας είπες όμως πόσο σε καλύπτουν οι ειδήσεις των καταξιωμένων ΜΜΕ με όλες τις πηγές που διαθέτουν. Από κάπου χρειάζεται να μαθαίνουμε τι συμβαίνει και’γώ δεν περιμενω να μαθω (Μόνο) απο “δημοσιογράφους”. Φυσικά, υπάρχουν και δημοσιογράφοι χωρίς εισαγωγικά, αλλά σήμερα σπανίζουν. Το κενό αυτό γεμίζουν τα blogs -με τις όποιες αδυναμίες τους.
Μια λύση για τον κ. Λαζαρίδη είναι να πάρει όλα τα κείμενα του blog του από την wordpress και να μπει στον κάματο να φτιάξει μια κανονική ιστοσελίδα σε κάποιον από τους πολλους “offshore” servers που δεν “υπόκεινται” γενικώς σε διώξεις ;)
Μετά η συζήτηση μπορεί να συνεχιστεί από εκεί που έμεινε, δηλαδή από το χαχαχα του e-lawyer…
Η βάση αυτού που λες μου ακούγεται σωστή αλλά τι γίνεται όταν και τα Blogs πέφτουν στην παγίδα της παραπληροφόρησης είτε ηθελημένα είτε από άγνοια; Δηλαδή το κενό της παραπληροφόρησης που δεν καλύπτουν τα “καταξιωμένα ΜΜΕ” έρχονται τα blogs να το καλύψουν; Η παραπληροφόρηση μένει και αλλάζει ο φορέας; Στην τελική εάν νομίζεις ότι τα blogs είναι συμπληρωματικά του δημοσιογράφου τότε θεωρητικά έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις με εκείνον, μέσα στις οποίες είναι και η ακρίβεια των λεγομένων τους.
Ναύαρχε, στην περίπτωση του Greek University Reform υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που οι αναφερόμενοι απάντησαν και συμμετείχαν με αξιοπρέπεια στον συνεχή διάλογο και διέλυσαν κάθε παραπληροφόρηση. Το πρόβλημα το είχαν όσοι νόμιζαν ότι μπορούν με στόμφο να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα ή ακόμα και να βγάζουν δικανικούς που οι άλλοι θα δέχονταν αδιαμαρτύρητα.
Οπότε το ερώτημά σου είναι μάλλον γενικό και δεν αφορά το συγκεκριμένο κρούσμα λογοκρισίας.
Τα έγραψα και στης Ροδιάς, τα γράφω κι εδώ:
Εγώ τη διάβασα την επιστολή τελικά στο Press-GR. Ξέρεις τι κατάλαβα; Ότι ο Σωτηρόπουλος έκανε μια τρύπα στο νερό και έβλαψε την πελάτισσά του. Βλέπεις, το όλο αυτό κείμενο κατ’εμέ δυσκολεύεται να σταθεί, καθώς βρίθει ατεκμηρίωτων ισχυρισμών που απλώς διανθίζονται με εντυπωσιακές/κραυγαλέες φράσεις. Πολύ αμφιβάλλω αν όντως ένας υποψήφιος για κάποια πανεπιστημιακή θέση θα έγραφε με τέτοιο ύφος. Προσωπικά, το ανώνυμο αυτό κείμενο το αξιολογώ ως χρήζον διερεύνησης μεν, χαμηλής πιθανότητος να είναι αξιόπιστο δε.
Τι κατάφερε ο Σωτηρόπουλος;
1. Να διαφημίσει το συγκεκριμένο έγγραφο (που είναι πολύ εύκολο να αναπαραχθεί και να επανεμφανίζεται ανά πάσα ώρα και στιγμή στο διαδίκτυο, μεταμορφούμενο σε φάντασμα που θα στοιχειώνει τον ίδιο και την πελάτισσά του) και να του προσδώσει μεγαλύτερη αξία από αυτήν που έχει.
2. Να απλώσει σκιά αμφιβολιών και καχυποψίας πάνω από την πελάτισσά του, η οποία θα εμφανισθεί ως έχουσα λόγους να φοβάται τέτοιες δημοσιεύσεις.
Και, σε ό,τι αφορά το #2, ποιος θα πάρει στα σοβαρά πλέον έναν άνθρωπο που έχει λόγους να φοβάται δημοσιεύσεις ελλιπούς τεκμηρίωσης εναντίον του;
Αν ήμουν στη θέση του, όχι απλά δεν θα πανηγύριζα για την απόφαση του δικαστηρίου και τις ενέργειες της Wordpress (και, μολονότι δηλώνει ότι πρώτος εκείνος επικοινώνησει με τη WP και είπε ότι η δράση της ήταν δυσανάλογη, αυτό έρχεται σε άμεση σύγκρουση με το υπεροπτικό “να τι παθαίνει όποιος μου βγάζει γλώσσα” – και μη μου πει, κοτζάμ νομικός, ότι δε γνωρίζει από σημειολογία…), αλλά θα συμβούλευα την πελάτισσα να μην ασχοληθεί καν με το εν λόγω ζήτημα, καθώς η εν λόγω δημοσίευση πάσχει σε πολλά σημεία της και ένα αξιολογικό/εκλεκτορικό σώμα δεν θα τη λάβει καν υπόψη του.
Tο Greek University Reform είναι πάλι διαθέσιμο. Δεν ξέρω τι ακριβώς έλεγξε το wordpress.com πάντως θα ήταν ενδιαφέρον να μάθουμε.
Αν μη τι άλλο, ο θρίαμβος του Σωτηρόπουλου ήταν το επίμαχο κείμενο να γίνει πλέον σημείο αναφοράς στο διαδίκτυο και να αποκτήσει status, τη στιγμή ακριβώς που είχε ξεχαστεί.
Ίσως βέβαια τη συμβουλέψει να συνεχίζει τις νομικές ενέργειες όποτε το κείμενο αυτό εμφανίζεται.
[...] Θέμης Λαζαρίδης, ο οποίος μετακομίζει… Διάβασα στο λ:ηρ επίσης σχετικά με το θέμα, αλλά ομολογώ ότι δεν μπορώ [...]
Με τρώει η περιέργεια όμως… Ο Σωτηρόπουλος (που με τέτοια γλώσσα που απρόκλητα μεταχειρίζεται και με τέτοιο ύφος που έχει – το οποίο ύφος αντανακλά χαρακτήρα και προσωπικότητα) τι θα έκανε έτσι και διάβαζε τον Αλέξη Ζορμπά και ζούσε ο Καζαντζάκης; Θα έκανε μήπως μήνυση στον Καζαντζάκη για τις λέξεις “μουλαράνθρωποι” και “ανθρωπομούλαρα” που βάζει ο συγγραφέας στο στόμα του χαρακτήρα του στη σκηνή που αναφέρεται στο θάνατο ενός νεαρού μοναχού που τον είχαν για παλλακίδα οι άλλοι μοναχοί; Θα ζητούσε να παρέμβει το κράτος για να κατασχεθούν τα αντίτυπα του βιβλίου μέχρι να αφαιρεθεί το συγκεκριμένο χωρίο; Τι θα έκανε άραγε;
Κι αυτό είναι ένα ερώτημα που απευθύνω σε ΟΛΟΥΣ όσους τοποθετούνται υπέρ των ενεργειών του, μηδενός εξαιρουμένου.
Αιρετικέ πας να μου το κλείσεις το μαγαζί; :)
Θέλω να δω πού το πάει κι αυτός και όλοι όσοι σκέφτονται σαν αυτόν. Δηλαδή τι θα γίνει, θα έχουμε το thoughtcrime του οργουελικού 1984 και δεν θα τολμάμε να μιλήσουμε;
Το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο δεν έπρεπε – βάσει της λογικής του Σωτηρόπουλου και των επικροτούντων αυτόν – να απαιτήσει να απαγορευθούν οι παραστάσεις του Καραγκιόζη σε Ελλάδα και Τουρκία, επειδή ο Εβραίος παρουσιάζεται σαν ένα ξεβιδωμένο και αντιπαθές, ύπουλο και αχρείο υποκείμενο;
Μήπως θα δούμε κανέναν νεόπλουτο μπουρτζόβλαχο να μηνύει τον… Μολιέρο για τον “Αρχοντοχωριάτη”; Ή κανέναν υποχόνδριο να ζητά να κατασχεθούν όλα τα έντυπα που έχουν μέσα τον “Κατά Φαντασίαν Ασθενή”; Επιτέλους δηλαδή!
Κι επίσης, αν ο Frank Zappa ζούσε στην Ελλάδα κι έβγαζε ΣΗΜΕΡΑ το “Jewish Princess” και το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο προσέφευγε στον Σωτηρόπουλο, θα φτάναμε στο σημείο να απαγορευθεί η κυκλοφορία του σχετικού δίσκου… Ευτυχώς δηλαδή που στις ΗΠΑ η Anti-Defamation League έσπασε τα μούτρα της.
Αιρετικέ, ως ένα σημείο οι ενέργειες του Βασίλη είχαν νόημα. Το κείμενο «Πετράκη» ή όπως αλλιώς λέγεται ήταν κακόπιστο και ad hominem. Οι όποιες παρατυπίες στην υποψηφιότητα της κ. Ιορδανίδου, θα μπορούσαν να επισημανθούν με πιο πολιτισμένο τρόπο και με πιο αντικειμενικό τόνο.
Ήταν συκοφαντικό το κείμενο; Το μονομελές δικαστήριο, αποφασίζοντας για ασφαλιστικά μέτρα, υπέθεσε πως είναι. Αυτό όμως δεν είναι απόφαση. Ποια ακριβώς είναι τα συκοφαντικά σημεία του κειμένου, για τα οποία ανεστάλει και η λειτουργία του GUR; Εδώ βγάζω κόκκινη κάρτα στον Βασίλη, διότι δεν έδειξε απολύτως καμία εμπάθεια ή καλή πίστη προς την κοινότητα των ιστολόγων στην οποία ανήκει. Φυσικά δεν είχε καμιά υποχρέωση να μας δώσει εξηγήσεις. Αλλά στη ζωή κρινόμαστε όχι μόνο από αυτά που είμαστε υποχρεωμένοι να κάνουμε αλλά και απ΄όσα κάνουμε δίχως να μας υποχρεώνει κανείς — είναι, σε τελική ανάλυση, θέμα ανατροφής.
Ο Βασίλης — όπως κατάλαβα από την πολιτισμένη επικοινωνία που είχα μαζί του — λίγο πολύ πιστεύει πως η άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης έκφρασης μπορεί να γίνεται μόνο αν υπάρχει έννομο συμφέρον σε κάποιο θέμα. Εγώ, για παράδειγμα, δεν είχα έννομο συμφέρον να σχολιάσω τους απαράδεκτους χειρισμούς του Βασίλη στο θέμα της Σοφίας Ιορδανίδου και συνεπώς δεν θα έπρεπε να εκφέρω γνώμη επι του θέματος. Δυστυχώς για τον Βασίλη, έχουν απομείνει κάτι δικηγόροι στο Σικάγο που διαφωνούν μαζί του.
Τι πάει να πει “άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης έκφρασης μπορεί να γίνεται μόνο αν υπάρχει έννομο συμφέρον σε κάποιο θέμα”; Θα μας τρελάνει; Δηλαδή, έστω ότι εγώ δε γουστάρω ένα τραγούδι. Δε μ’αρέσει, πώς να το κάνουμε; Επειδή ΔΕΝ έχω έννομο συμφέρον πάνω σ’αυτό (δηλαδή δεν θίγονται οικονομικής ή ηθικής φύσεως συμφέροντά μου), αλλά απλώς βρίσκω το στίχο ηλίθιο, τη μελωδία κλεμμένη από άλλο κομμάτι ή ενοχλητική τη φωνή ή την ερμηνεία του τραγουδιστή, ΔΕΝ έχω δικαίωμα να πω ελεύθερα τη γνώμη μου; Σοβαρολογεί ο άνθρωπος;
Ή πάω να δω μια έκθεση ζωγραφικής ή φωτογραφίας. Και βλέπω έργα τα οποία δε μπορούν να μου κρατήσουν το ενδιαφέρον για πάνω από ένα δευτερόλεπτο το καθένα. ΔΕΝ έχω έννομο συμφέρον επ’αυτών. Αυτό δηλαδή μου στερεί το δικαίωμα να πω ΕΛΕΥΘΕΡΑ τη γνώμη μου;
Πάω και βλέπω μια ταινία και δε μου αρέσει. Το σενάριο είναι παιδαριώδες, οι ερμηνείες ξύλινες ή τραβηγμένες απ’τα μαλλιά και πάει λέγοντας. ΔΕΝ έχω έννομο συμφέρον επ’αυτής. Δε μπορώ να πω δηλαδή ότι η ταινία είναι μάπα;
Ξέρεις πολύ καλά τι τραγούδαγε – και πολύ εύστοχα – ο Γιάννης Μηλιώκας κάποτε για τέτοιες περιπτώσεις…
“Να δεις που κάποτε θα μας πούνε και μαλ…, να δεις που κάποτε θα μας πούνε και χαζούς”.
Και, ειλικρινά, εδώ πέρα ταιριάζει ΟΛΟ το τραγούδι.
Και κάτι ακόμα… Έχουμε τόσα φόρουμ όπου ένα σωρό άνθρωποι εκφέρουν γνώμη για πράγματα με τα οποία τους αρέσει να ασχολούνται, αλλά ΔΕΝ έχουν έννομο συμφέρον (anime, συναρμολογούμενα μοντέλα, ηχοσυστήματα, μουσική, αυτοκίνητα, μοτοσυκλέτες κλπ). Δηλαδή εκεί ΔΕΝ υπάρχει δικαίωμα ελεύθερης έκφρασης κατά τον Σωτηρόπουλο;
1984…
ΟΧΙ.
Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσει κάποτε.
Μπορώ να κατανοήσω κι εγώ κάποια δικαιώματα π.χ. να καταστέλλονται οι εγκληματίες, οι παιδεραστές και οι έμποροι ναρκωτικών. Ομως, αυτά είναι ίσως οι μόνες κατηγορίες θεμάτων όπου παραμερίζουμε το δικαίωμα της ελεύθερης έκφρασης χάριν της έννομης τάξης.
Σε θέματα συκοφαντικής δυσφήμησης, ΑΝ ήθελε κανείς να βάλει κάποια τάξη, σ’ αυτά, θα έπρεπε -μάλλον- να θεσπίσει νέους νομικούς κανόνες για “δικαίωμα σε αντίλογο” (και σε παράθεση στοιχείων που αποτελούν αντίλογο απέναντι σε συκοφαντίες). ΟΧΙ σε καταστολή της έκφρασης, σε ΚΑΜΜΙΑ περίπτωση.
Υπενθυμίζω ότι ΗΔΗ υπάρχει νόμος που επιβάλλει την υποχρέωση δημοσίευσης αντιλόγους (σε συκοφαντίες), ΑΚΡΙΒΩΣ στον ίδιο χώρο, ίδια σελίδα κλπ. του εντύπου ή της εκπομπής όπου έγινε η αρχική συκοφαντία.
ΑΝ τον ενδιέφερε, τον e-lawyer, να λύσει ΣΟΒΑΡΑ και ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΩΣ το μεγάλο πρόβλημα της συκοφαντίας, θα είχε ασχοληθεί προ πολλών μηνών με αυτή την ιδέα (που του είχα μάλιστα υποβάλλει, σε σχόλιο). Αντί αυτού όμως, κοίταξε ΜΟΝΟ τα συμφέροντα της πελάτισσάς του. Αν ήταν εντιμος δικηγόρος (ΚΑΙ μπλόγκερ) έπρεπε μάλλον να ΑΠΟΡΡΙΨΕΙ το αίτημά της για υπεράσπιση.
Ακόμη και αυτή η πρόταση δεν είναι τέλεια φυσικά, αλλά… η μοναδική άλλη επιλογή είναι η περιφρόνηση ΚΑΘΕ περιορισμού μέσω της απόλυτης ανωνυμίας στο διαδίκτυο.
Κι επίσης, πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι αυτός που διατυπώνει έναν ισχυρισμό καλείται να τον αποδείξει. Αυτό από μόνο του θωρακίζει πολύ καλά μια κοινωνια κατά της συκοφαντίας, αλλά απαιτεί παιδεία και λογική.